Fransız Aksanlı Şiirdir

12193875_912174888852518_7126806067438170890_n

Bir gece ansızın, içi kırmızı bir şişeye bürünecek cismim
Ahizenin üstündeki numaralar bir o yana bir bu yana çevrilecek
Bir sarhoşluk ürpertisiyle titreyen telefon telleri
Yazlık bir rüzgar gibi kalacak

Öyle bir boğulacağım ki
Bu bozkır tenhası deniziyle anılacak
Ve bir başka batışa yelken açan gemi
Hiç bitmeyen faslıyla, dümende her daim saki

Sonlar geriye doğru bir gidiştir
Artık bir çocuk zamanı şimdi
Öylesine durağan, öylesine ağır
Yere düşer emziğim, ve tam burnumun üstüne düştü karanfil kokulu göğsün

Ah! Evet… yine gece!
Kalbimizin sahici evi!
Hep ay ışığında büyüttüm aklımdaki karanfilleri
Yolum bir patikaya düşer belki, patikanın sonunda
Bir Cuma ertesi sarhoşları topluluğunun sesi
Meyhanecinin önümüze sunduğu o bitmez tükenmez sıvı
O sıvı, bitmemenin ve tükenmemenin sıvısı
Bizim gibi hep aynı köşebaşında ölenler için
Burayı iyi dinle adamım
Bitip tükenmenin o büyük dalgası

İşte burada uydurduğum alo sesi, hiç açılmamış yelken de burada
Adını adım yapmak istediğim gece, ne zaman istesem o puslu zihnimde
Ve annemin sevgisinde çocukluğum
Ve orada sıvıya bürünmüş tinim.
Yani bir orada olma haliyle tam olarak hiçbir şeyin ortasında!

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s